In het grote meer

De ijverige tuinvrouw ziet hoe de wind met de tuin aan de haal gaat, alle struiken waaien weg! De vrouw doet wat ze kan. Een oude man op een podium wil nog wat over het leven zeggen. Hij staat klaar; op zijn blad drie woorden, het vierde ontging hem. Poppetjes van klei lijden onder het harde middaglicht en gaan stuk. Ze geven zich niet gewonnen. Eentje weet hoe ze de zon aankunnen. Een jiujitsu-beoefenaar (witte gordel, een beginner) gaat het gevecht met het licht aan. Hij pakt dat tactisch aan.

De gedichten in de bundel ‘In het grote meer’ vertellen over de natuur die ons te groot en te sterk is en hoe mensen zich verweren. Ze zijn Giacometti-achtige, draad-dunne figuren, die koppig en ondernemend blijken.

…

Niets gaat verloren, glimlacht de ijverige tuinvrouw
alle woorden bruikbaar om te vertellen
jaren later en in detail

dit was het rozenperk, dat was ik, toen.

Uit het gedicht Klokkenmaker.

Rob Theys schreef de gedichten.
Emma Vanhille maakte de tekeningen en verzorgde de opmaak, die onorthodox inspeelt op, speelt met de inhoud.